नेपाली आप्रवासी श्रमिकहरूद्वारा आर्जित विप्रेषण (रेमिट्यान्स) राष्ट्रिय अर्थतन्त्रका साथै लाखौँ घरपरिवारको सामाजिक-आर्थिक जीवनयापनको मुख्य आधार हो। यस आम्दानीले पारिवारिक तहमा मानव पुँजी निर्माण (शिक्षा तथा स्वास्थ्य उपचार), वित्तीय दायित्व फर्स्योट (ऋण भुक्तानी) र भौतिक सम्पत्ति जोड्ने (आवास निर्माण) कार्यमा प्रत्यक्ष योगदान पुर्‍याएको छ।

यद्यपि वैदेशिक रोजगारीका अवसरहरू सीमित हुँदै जाँदा उत्पन्न हुने असर केवल सम्भावित युवा कामदारहरूमा मात्र सीमित रहँदैन। यसले ग्रामीण अर्थतन्त्रको उपभोग स्तर र जीविकोपार्जन प्रणालीलाई जोखिममा पार्नुका साथै समष्टिगत अर्थतन्त्रको स्थायित्व, बाह्य क्षेत्र सन्तुलन र राष्ट्रिय राजस्व सङ्कलनमा समेत दूरगामी नकारात्मक प्रभाव पार्दछ।